مادرم ولم یولد نه!دوباره یک پسر برای جنگی که می‌آید
باید ُ
باید ! به قدی که ساختی برای تابوتی كه در راه است
و سپید می‌شوم درست مثل مادری که .
موهایش را برای تشیع تازه شانه می‌زند
یکسره می‌دوم که یکی به دو کرده باشم !
نه لیلا دوباره شروع نکن ! دختر باید زیر پایش را نگاه كند
وقتی ز/مین هم مین دارد
چرخیدنش با هركه باشد گوشم صدای انفجار دارد
با اینكه در تیرهای نیامده غیبت دارم
و پلاک پلاکم را گل گرفت ! تو ندیدی
کاش پرچم فقط همین رنگ را داشته باشد
تا زخم‌های 8 ساله سر باز كند

در هوایی كه دلم گرفته می‌چرخانمش
برای تو كه نصف تنت را به ارمغان آوردند
دیروز استخوان آوردند ...برای زخم‌های مادرم !
و چه فرق می‌کند
کدام صفت تفضیلی را به تو نسبت دهند
(که تو را اول همین هفته به زهرا نسبت دادند .) 
می‌دانی كه تو كودكی‌هایت را در من بزرگ می‌كنی
حرف‌هایم را كه همین مترو در راه می‌كشد
به یک جو فروختم !تا نارس‌تر بکاریم
حالا قد دهانم کمی بلندتر ...راحت‌تر حرف می‌زنم
(حرف‌هایم را بزن زمین
رفت هوا / هوا //هوا ...
تفنگ دسته‌ی چاقو را هم شاید برید
نكند پوتین‌ها پشت پا زده‌تر كار دست پایت بدهد ...
این روزها به هر دری می‌زنم ....دیوار نمی‌شنود !
شاید این آتش از گور تو بلند شد لیلا !
باید مردانه‌تر ..."مرد نیستم مگر؟؟؟!!!"
جنگ را برعکس بخوان ...خون بهتر است یا ثروت ؟؟؟!!!
و من کفاره می‌دهم
سکوت‌هایی را که روزه به روزه برده‌ام
که دیوار دیوار دیوانه‌ام کند
برای فاصله‌های قد یک نفس !
نفسم بند می‌آید
که سربندم به سری که درد نمی‌کند دستمال می‌شود
رمز شب را فراموش کرده‌ام
حکم تیر بده ...استخوان كارد به هم نزدیكند

و من از جنگ حرف می‌زنم
از فشنگ‌های بَرنده‌تر از قانونی که من تو را باختم
یادم باشد همین جا پرواز را به خاطر بسپار
قفل قفس‌ها شكسته‌اند
من از تفنگ تو هم بلند‌تر شدم ! تو ندیدی‌ام ؟